خیانت شغلی

سال 90 تغییرات ناگهانی نرخ ارز باعث شد بدترین سال از نظر رکود اقتصادی داشته باشم. مجبور شدم دفتر تهران را از مساحت 120 متر به 70 متر کاهش بدم. نیروها رو تعدیل کنم و نیروهای باقیمانده بنا به درخواست خودشون با نصف حقوق بمونن تا از رکود عبور کنیم. خودم هم رفتم چالوس تا با پروژه های شمال کمی این روند را بهبود بدم.

ماهها گذشت و از دفتر تهران هیچ پروژه های عقد قرارداد نشد و علیرغم میل باطنی تصمیم گرفتم شنود کار بزارم.

ماه بعد بدون اینکه حتی یک کلمه بهشون بگم با همه تسویه کردم و در دفتر را برای همیشه بستم و رفتم

برای شب های متوالی نمیتونستم بخوابم داشتم مرور میکردم که برای خانم ف. که میخواست ازدواج کنه و جهیزیه نداشت شخصا یک نیسان وسیله از فر و ماشین لباسشویی و ... بار زدم و براش بردم.. یا همین آقای س.که بیکار بود هزینه شخصی فرستادمش آلمان برای آموزش یا خانم...

بهشون نگفتم که متوجه شدم پروژه های شرکت را بدون اطلاع من و با مشارکت همگی پرسنل قرارداد میکنن و سودش رو بین خودشون تقسیم میکنن...بزار تا هر جایی که میرن به همین شیوه ادامه بدن اونا دیگه آدم سابق نمیشن.

شاید روزی جایی صداهای ضبط شده را براشون فرستادم.همونایی که درایو E منو اشغال کرده.

منم آدم سابق نشدم .یک آدمی که دیگه حاضر نیست دست به کار گروهی بزنه

یک آدم تنها

بهمن موسوی

۰ نظر / ۴۸۷ بازدید