اضافه کاری بسیار کشنده است. ماجرا از روزی شروع میشه که یکساعت اضافه میمونی و حقوقت کمی زیاد میشه. کم کم به اندازه ساعت کار عادیت اضافه کاری میمونی که حقوقت دو برابر بشه و فکر میکنی یک راه ساده افزایش درآمد بوده. کسی که به اضافه کاری خو میگیره کارهاشو کند انجام میده و در مقابل بهبود مقاومت میکنه. اکثر این افراد به خاطر افت کارایی زودتر از دیگران اخراج میشن چون افراد دیگری همون کارها را در ساعت کمتر انجام میدن و این به چشم مدیران میاد. یک اتفاق دیگه هم میفته و آن اینکه بعد چند سال ارزشمندترین چیزی که داری را از دست میدی و آن هم خانواده و اطرافیان است. آنها فرد یا چیز دیگری را جایگزینت کرده اند. یا یکی تو همسایه یا فامیل یا سریالهای تلویزیونی و کلاس و غیره چون نمی بیننت و هیچ وقت نیستی. از طرفی هر چه بیشتر پول در آوردی چند سال بعد در قالب هزینه عمل چشم و کمر و ریزش مو و نظایر آن پس میدی. یک ضرر بسیار بزرگتر نیز رخ میده. کسی که به اضافه کاری عادت داره به جای مطالعه و کسب تخصص های رده بالاتر و در واقع بالا بردن ارزش هر یک ساعت کارش عادت کرده حجم کار را بالا ببره و با گذر عمر که کارایی عمومی بدن کم میشه دیگه این ماشین تو سربالایی میفته به روغن سوزی. برای درامد بهتر باید کاری کنیم بعد مدتی مثلا بابت یک هفته کار حاضر باشن معادل یک ماه بهمون بپردازن نه که زندانی اضافه کاری دائمی بشیم که بزرگترین ضرر به خودمان و خانواده و صنعته
امیر حسین میرزا بیگی
آموزش تصویری حرکات بدنسازی
مشاهده
وبلاگ دست نوشته
